Autori: Burhan Lata
Kosova në fillimvitin 2010! Ose Vendlindja si m’u duk (3)

Edhe pas një dekade çlirim Republika e Kosovës ka mungesë të legjislacionit. Mungesë të ligjeve bazë që regullojnë jetën dhe të drejtat e njeriut. Shih, fjala vjen, ligjin e punës! Punëtori shfrytëzohet më keq se në kohën e revulucionit industrial në shekujt e kaluar.
Punon gjashtë, e shpesh, edhe shtatë ditë në javë. Dhe 10, 12 e më shumë orë në ditë. S’ka drejtë pushimi, s’ka drejtë...
Çfarë drejte mund të ketë një qenie njerëzore e mjerë në Kosovë kur s’ka ‘të drejtë’ as të sëmuret?! Me çfarë kodi ligjor rregullohet jeta e njerëzve? Dhe kush do të rregullojë jetën qytetare në vend? Cilët njerëz, cilët udhëheqës?
Me të tillë udhëheqës, që më shumë e kanë brengë se si do duken para kamerave televizive se sa të merren me çështje që iu ka besuar populli, s’do mend se sa e ku mund të arrihet!?
Prandaj, nuk është çudi që në listë e mbajnë vendin më të prapambetur në Evropë! Dhe bashkë me të, edhe si popullin më të padëshiruar në Evropë! Aq sa tani Evropa nuk i dëshiron njerëzit e Kosovës, as si kalimtarë, tranzitë, nëpër vendet e tyre! Për këtë nuk flet vetëm ‘liberalizimi i vizave’. Shumçka flet për dështimin e udhëheqësve tanë.
Udhëheqësat tanë në vend se të angazhohen me programe e projekte për zhvillimin e vendit, janë të dhënë pas titujve, por jo edhe pas dijes, të paktën. Janë të obsesionuar me pozitën e tyre vetjake, e jo me pozitën e shoqërisë, prijës të së cilës janë!
Ka shumë shembuj për këto obsesione. Por, kur edhe funksionarët në pozitat më të larta shtetërore, gjejnë kohë dhe ‘mësojnë’ për tituj-grada më të larta shkollore, habitesh. Përse ? Çka u duhen ato grada?! Ata tashmë janë në pozita për të dëshmuar aftësitë e veta edhe pa grada shkencore.
Çka i duhet, për shembull, Jakup Krasniqit, titulli ‘doktor i shkencave’? Mirë, nëse e synon dhe e arrin me meritë. E jo të ‘blejë’ diplomë nga universiteti, si ato që janë nëpër Kosovë të lejuara e të pakontrolluara nga kolegu i tij partiak, ministri i Arsimit.
Ngase, Jakup Krasniqi, (Kupa, si po e quajnë ndryshe në Kosovë), po të ishte edhe kush e di sa herë më i mençur, s’do të mund të arrinte këtë titull, për shkak kohës që i duhet të kalonte në studime dhe për shkak të angazhimeve që ka pasur dhe ka si ‘politikan’. Megjithatë, Kupa e di se një kthesë edhe mund të ndodhë në histori, aq shpresojmë të ketë mësuar nga historia, meqë ka arritur të bëhet arsimtar në një fashat të Kosovës.
E çka pastaj? Prandaj, si duket, ai ‘larg e gjuan gurin’ dhe gllabëron titullin, dhe nuk është me rëndësi këtu për të se, a me dije a pa dije arrin diçka, me rëndësi është të kesh titullin ‘doktor i shkencave’.
Pastaj, nga ndonjë ndryshim apo përmbysje politike, Kupa nuk do të na mbetet krejt i lënë mënjanë. Por, do të na bëhet ligjerues në një nga shumë universitete që kanë mbirë e po mbijnë nëpër Kosovë.
Për fat të keq, këto universitete nuk janë bërë vende për mësim-studim, por për përfitim material të disa njerëzve. Po i marrin gjindjen më qafë duke ua futur nën sqetull diploma çfarë po duan, për pak pare e me pahir!
E mjerë Kosova më pastaj për titullmbajtësit e këtillë, ekspertë e profa me diploma të tilla të dalë nga të tillë doktora sikur Kupa. S’mbet kush në provime; s’mbet kush, po deshi, pa mbaruar diçka nëpër ato universitete, pa kritere, të Kosovës.
Me këso udhëheqës me plot tituj: diplomaxhinj do të përparojë Kosova? Të lumtë ne për ta! Nuk ia ditën rendin e rëndësinë asgjëje. Bile, as lopëve të veta derisa ishin çobanë!
Të shkretat lopë, në vend që të prodhojnë qumësht për brezat tona që po lindin e po rriten në Kosovë, titullaxhijtë e tillë i kanë bërë suxhuk! Ndërsa, rroftë tani lopa dhe qumshti i Serbisë, i Sllovenisë, i Maqedonisë!
Po Xhon Mejxhërit apo Margaret Thaqërit, a iu deshën diploma fakulteti apo ndonjë gradë shkollore të bëhen kryeministra të një shteti ndër më të fuqishmit në botë?
Ata ishin kryemnistra të Britanisë së Madhe! Të tillët nuk kanë pasur kohë të merren me çështje diplomash. Bile, kanë qenë dështakë në disa drejtime, kurse në ato që janë përcaktuar me mish e me shpirt kanë qenë për shembull për të mirë.
E qifti i Kupës kanë kohë dhe përtej kohe, që sikur të kishte edhe ndonjë titull tjetër të mundshëm shkollor, me siguri se do ta kishte stolisur gjoksin me të. Kështu do ta kënaqte etjen dhe obsesionin e tij në vend të përkushtimit për ndonjë drejtim apo projekt ku vërtet do të kishte sukses dhe do t’i sillte dobi vetë atij dhe te tjerëve.
E di se do mund të më hidhen në qafë langoj, se po i them haptazi kështu udhëheqësve të vendit. Ashtu siç e lexova një artikull, jo moti, i shkruar nga një ‘brejtës’ që e mbronte Profesor Doktor Jakup Krasniqin, dhe e arsyetonte se përse Kupa nuk dinte mirë shkrim leximin e gjuhës së tij amtare!
Nuk çuditem pse e mbronte. Jo pasha bacën. Sado që mundohej të shtirej ‘brejtësi’ nën petkun e ‘engjull mbrojtës’ për patriotin Jakup. Nuk është çudi që së shpejti nga grithjet e tij, ‘brejtësin’ ta shohim në një nga pozitat e drejtorit, aty diku nëpër ndonjë institucion të ‘vockël’ të Kosovës.
Kështu servilizoheshin disa nga njerëzit në Kosovë dhe në këtë mënyrë krijohej edhe rrjeti i tyre. Rrjeti i së keqes dhe i së mbrapshtës. Prandaj, nuk çuditem se si një meteor ‘fitoi’ vendin e punës, në pozitë mjaft të lartë, në një institucion të rëndësishëm të Kosovës.
Ngase, ai farë meteori, e gjen veten në këtë shkrim se cili është, si grithës (lexo brejtës) që është, i stilit të ‘engjellit mbrojtës’ të Prof. Dr. Kupës, në ‘Facebook-in’ e tij, ‘best friend’ (shokun më të mirë) kishte Hashim Thaqin! Hajde, hajde! Athua vertet?
Mos vallë i kishte ruajtur dhitë bashkë me Hashimin nëpër kodrat e Drenicës?! (Natyrisht që jo. Por donte të tregohej servil ndaj tij që të përfitojë një post për aq sa synon ai, se sikur të vijë të posti më i lartë, nëse kështu do shkojnë punët në Kosovë, padyshim që s’do pranojë çkado post, por do lakmojë më shumë. Ashtu siç nuk pranoi Skender Hyseni, i cili refuzoi postin e ministrit të Kulturës dhe kërkoi postin e ministrit të Jashtëm! Ec e mos ia jep! Mbrapshtanët, të korruptuarit deri në fyt detyrohen të bëjnë të tilla favore për njëri-tjetrin!)
Dhe ja Skendo Hyseni e bëri fet në atë misitri! (Dhe mjerë Kosova për të! Duket si nxënës, në çdo aspekt, para çdo homologu, e sidomos para Jeremiçit, që e fut dhe e nxjerr prej xhepi si një maçorr me çizme ngado që matësh!
Po, a s’ka Kosova djem të rinj, shumë më të zotë se vetë Jeremiçi? Padyshim që ka. Por njerëzit që vendosin në institucionet e Kosovës nuk janë të interesuar për djem e vajza të reja, të edukuara në institucionet më me emër botërore, andaj, nuk i ftojnë!
E të tillët, në këtë kohë, do duhej të kërkohen me qiri e me pishë, edhe aty ku janë e ku s’janë!? Të tillët, të edukuar dhe të përgaditur profesionalisht në institucionet më prestigjioze të botës, udhëheqësit e institucioneve të Kosovës nuk i pranojnë edhe kur ata djem e vajza të edukuar i kërkojnë autoriteteve që të shërbejnë në institucionet e atdheut!
Nuk i pranojnë, se duhet plotësuar dëshiriçkat e paplotësuara, në të shkuarën, të axhamive të moshuar të qiftit të Skendo Harmonikës!).
Kam frikë se të tillë prepotentë dmth. brejtës, arrivistë, do të na i shkatërrojnë institucionet një nga një, dhe do ta vëmë në rrezik atë që nisi dhe fitoi Adem Jashari, Zahiri e Adriani me shokë! Mund të na fundosin.
Ashtu sikurse brejtësit, minjtë, që fundosin anijen, po nuk qemë më syçelë! Dhe të kthehem te meteori, politikanin e admiruar në fejsbuk e kishte, kë tjetër pos, Enver Hoxhajn. Eu, eu. (Mos mendoni Enver Hoxhën, ish udhëheqësin e Shqipërisë.
Përndryshe, më vjen çudi nga servilizmi i ulët publik i meteor trimit). Thuaj se s’di ai që kishte bota politikanë tjerë me nam si p.sh. Makiavellin, Bizmarkun, Dizraelin, Lincolnin, Kenedin, Kolin apo edhe Konicën.
Sigurisht që i di, por nuk ka çka çfarë të grithë nga këta! Por, nejse, ‘katundi që shihet kallauz nuk don!’. Se, plot servilë ndaj udhëheqësve (të jashtëm e të mbrendshëm) ishte mbushur Kosova. Meteor, me zjarr të pashuar servilizmi, nuk je i vetmi! Ke mjaft shokë. Ka shumë meteorë të tjerë. Por mos harro(ni) se dihet jetëgjatësia e tyre. Me kot pretendoni të bëheni yje. ’Yjet nuk krijohen, yjet, për fat, lindin të tillë!’
Gjithsesi, më vjen keq që e keqja po lë gjurmë, të keqe! Dhe të këqijtë, nuk është çudi nëse ‘nesër’ bëhen edhe drejtorë të përgjithshëm në institucione të ndryshme!
Ngase, janë të dëgjueshëm të partisë më të madhe, dhe nuhatjen e kanë të zhvilluar mirë servilët, sikurse hienat. Në këto zhvillime, mund të jetojë gjatë partia më e madhe në Kosovë, e kryeministrit të vendit: Hashim Thaçit.
Hashimi, të cilin ‘turbullimi i kohës’ e solli në krye të institucionit më të rëndësishëm të Kosovës, ka infektuar edhe plot barinj të tjerë. Dhe, të tillë barinj e druvarë, në vend se të shtojnë tufën e bagëtive të tyre shkuan dhe iu shkurtuan jetën edhe atyre shtazëve të mjera që patën. Dhe tani numri i tyre është shumë, shumë i vogël në Kosovë! Se s’po ka kush t’i ruaj e të kujdeset më për to! Barinjtë lanë bregoret e fshatit pas ‘furtunës’, braktisën bagëtinë, që dobi kishte katund e qytet nga to, e ia mësynë qyteteve, dhe me habi tani shohin veten në ‘maje’ të institucioneve të Kosovës. Dhe shesin tangërllëk!... Po duket se kështu e kanë kuptuar demokratizimin, ‘demokratizuesit’ e Kosovës. Andaj, nëse demokratizimi është i tillë si po zbatohet në Kosovë nga të tillët, atëherë nuk e besoj se demokracia është e dobishme për popullin tonë dhe për Kosovën!